NURİ CEYHAN ALTUĞ / Nevşehir -1945
Birbirimiz sevmiş olmak yetmiyor
Ortaya sürülen şartlar bitmiyor
Gönlüm zorbalığı kabul etmiyor
…Yazık oldu sevdiğime pişmanım.
Aksilikler peşimde dolaşıyor
Gün geçtikçe daha da zorlaşıyor
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim



