Ufukta bir karaltı endişe dolu gözler
bir yığın insan merak içinde
hafif ama korku dolu gözler
uğultu eşlik ediyor esen rüzgara
etekler sallanıyor başlar sallanıyor sağa sola
'pişmanım! ' d(emiyor) iyemiyor kimse
İstanbul bana hep seni hatırlatıyor.
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi
Devamını Oku
Çünkü onun gözleri de en az seninki kadar yeşil.
Hala, gülümseyen bir lale gibi
bana sürgününü gönderiyorsun
dört yanı çevrili bir kale gibi




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta