Sabahın şafağına uzanırken düşlerim
İrkildim iç sesimle birden bire uyandım
Susuz kalmış gül gibi solmuştu gülüşlerim
Pişmanlık ateşiyle yattığım yerde yandım
Alevlerde kalmıştım içim dışım kavruldu
İnancım ve düşüncem geçmişime savruldu
Yalan dünya insanı olduğuma pişmanım
Beni görünce kaçma ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim
Devamını Oku
Ceylan ben seni vuramam
Saklananıp beni süzme ne olur
Ceylan ben seni vuramam
Tenhalarda bir gölgeyim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta