Sabahın şafağına uzanırken düşlerim
İrkildim iç sesimle birden bire uyandım
Susuz kalmış gül gibi solmuştu gülüşlerim
Pişmanlık ateşiyle yattığım yerde yandım
Alevlerde kalmıştım içim dışım kavruldu
İnancım ve düşüncem geçmişime savruldu
Yalan dünya insanı olduğuma pişmanım
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta