Pişman olmalara doyuramadım

Ben kendimin olan gönlümü bile,
Aklımın yoluna buyuramadım.
Bazan duygularım gelse de dile,
Güvenip coşkuyla duyuramadım.

İkisi içimde savaşır durur,
Onların kavgası dışarı vurur.
Çaresizlik çöker göz yaşım kurur,
Ezeli kavgayı ayıramadım.

Susan duygularım içimde coşar,
Gönlüm hemen onun ardından koşar,
Aklımda, gönlümde pişmanlık yaşar,
Pişman olmalara doyuramadım.

Birtek ben değilim insan hâli bu!
Kimi saklar bunu onda hâl, tabu.
O halde olanın tutmaz hesabı,
Halimi bu halden sıyıramadım.

Vicdan muhasebem sürüp gidiyor,
Her hesabı neden vicdan ödüyor?
Durmuş oğlu sonu merak ediyor,
Hesapta kendimi kayıramadım.