Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Evet Dila hanım, kişi geçmişinde yaptıklarına nadim olmuşsa onlara tövbe edip bir daha aynı şeylere dönmemecesine Rabbine söz vermeli ve sözünde durmaya da azami gayret sarf etmelidir. Yoksa onun yaptığına tavuk tövbesi denir ki, kendisine hiç bir fayda sağlamaz.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta