Pişman
Ufuktan, doğan güneş kaplar.
Baharda, açılan yapraklar.
Kırda, yeşeren çayır çimenler.
Gün görmediler, pişman, pişman.
Anadan, yeni doğan çocuk,
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta