kör kütük özlemlerim vardı kuş sütüyle beslediğim
sol gözümden kıskandığımmı desem yada
vardı işte
kıyamadığım güzelliklerin körpe başkaldırışlarında
lezzetli ölümlerin peşkeş çekilmiş duruşlarıyla
gül kokusu hararetinde
hayallerim
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta