Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Tebrikler kaleminize ve yüreğinize. Selamlar arkadşım.
Begeniyle okudum tebrikler
Ölüme bulunamayan devaydı; vuslat.
Oysa gözlerinde ayışğı ve denizi buluşturacaktım bir haziran ikindisinde…
....
kutlarım sayın DEMİR
Güzel bir şiir,
kısa ve öz
kutluyorum
Meral hanım,
selamlar.
kutlarım hoştu
Yeter artık diyemedi çünkü kafalarının da , kafalarında patlayan kabaklardan pek farkı yok. İçi boş.. İçi dolu olanlar ise o kadar azınlıktaki, sesleri duyulmuyor...
İnsan kendine reva gördüğünü yaşar...
Bu şiir ile ilgili 17 tane yorum bulunmakta