**Hafif bir güneş doğar; semtte rüzgâr… Hava kapalı mı ne?
Ruhlar piksel piksel; çözünürlük zayıf.
İki genç aynı yolda; böylesi bir düzende zaten yaşam kayıp.
Cüzdan boş, zaman hızlı—hayat bize feyk ekrana kaydırıp kaydırıp bakmazsan yazık.
Çamurumsu kahverengi iş gelir; millet “Vay be!” modunda.
Sahnede film döner; herkes hayran sonunda.
Kumral adam sorar: “Kanka, günün nasıl onda?”
Esmer: “Para yok adamım… Hayal çok ama fonda!”
Ayran dökülür, patlar olay; panik yüz puan.
Bez çöp, köpük boş, çıkış yok; etraf don.
Arkadaşlar karamsar; ritim akar, stres bass’ı ton ton.
Kaosun içinden çıkarız—hayat zaten bizi her gün kurşuna diziyor, bilmeyene herşey lay lom.
Arkadaşlar atlar direksiyona: “Bir bilen çözer bu konuyu belki son…”
Gaza basar; umut tek, kadere vardır tepki.
Hız temiz, kurallar net—ritim çeker dikiz aynasında ki resim aşkın’ss.
Hayat bazen pis adamım; düzen dediğin de sana bana belki…”**
Kayıt Tarihi : 17.1.2026 15:45:00
Şiiri Değerlendir
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
