Ve artık yokuz.
Görmeden bastığın karınca gibi
Atese mavi taşıyan hasretler gibi ...
Üç yerden yaraladı çimenler beni
Alnının kenarında kahve benleri
Tüfeğimin şarjörü nehirde düştü
Çocukluğum saçlarımda yanıp tutuştu
Uslandım yeşillerinde dualar katı
Susamış serçeler asktan ıslandı...
Ey şarkı söylemeyi öğreten karanlık!
Mehveşan yıldızlarını kimler sakladı...
Güller kurutulmustu aşk mevsiminde
Rütbeleri düşmüş bir gökyüzü kaldı ....
Kayıt Tarihi : 29.8.2025 14:27:00





© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
Bu şiire henüz hiç kimse yorum yapmadı. İlk yorum yapan sen ol!