gözlerinin çevresinde birikmiş hüznü,
nasırlı elleriyle araladı.
konuşurken boşluklar bırakıyordu sanki,
ya da yuvama girmem için,
araladığı bir kapıydı bu...
zamana karşı koyan sesiydi.
sesim sesine çarpınca titrerdi çocukluğum,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.
Devamını Oku
Boyuna onu düşünürdüm,
Kamyonlar kavun taşır ve ben
Boyuna onu düşünürdüm,
Niksar'da evimizdeyken
Küçük bir serçe kadar hürdüm.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta