gözlerinin çevresinde birikmiş hüznü,
nasırlı elleriyle araladı.
konuşurken boşluklar bırakıyordu sanki,
ya da yuvama girmem için,
araladığı bir kapıydı bu...
zamana karşı koyan sesiydi.
sesim sesine çarpınca titrerdi çocukluğum,
Seziyorum ki kaçacaksın..
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende
Devamını Oku
Yalvaramam koşamam
Ama sesini bırak bende
Biliyorum ki kopacaksın
Tutamam saçlarından
Ama kokunu bırak bende




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta