Okulumun ilk günüydü.
Heyecanlanmıştım birden
Ökçeli ayakkabılarımla merdivenleri tırmanırken
Pencere kenarında küçücük bir kız çocuğu
Hüzünlü hüzünlü ağlarken
Dayanamamıştım yaklaşmıştım yanına
Birde kafasını bana çevirmişti.
Ayrılık diye bir şey yok.
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.
Devamını Oku
Bu bizim yalanımız.
Sevmek var aslında, özlemek var, beklemek var.
Şimdi neredesin? Ne yapıyorsun?
Güneş çoktan doğdu.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta