Okulumun ilk günüydü.
Heyecanlanmıştım birden
Ökçeli ayakkabılarımla merdivenleri tırmanırken
Pencere kenarında küçücük bir kız çocuğu
Hüzünlü hüzünlü ağlarken
Dayanamamıştım yaklaşmıştım yanına
Birde kafasını bana çevirmişti.
Biliyorum ayıp ve mânasız
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki
Devamını Oku
Ama peşlerinden gidiyorum
Gezmeye çıktıkları vakit
Ana kız.
Utanır da belki




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta