Okulumun ilk günüydü.
Heyecanlanmıştım birden
Ökçeli ayakkabılarımla merdivenleri tırmanırken
Pencere kenarında küçücük bir kız çocuğu
Hüzünlü hüzünlü ağlarken
Dayanamamıştım yaklaşmıştım yanına
Birde kafasını bana çevirmişti.
İnsan bu, su misali, kıvrım kıvrım akar ya;
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.
Devamını Oku
Bir yanda akan benim, öbür yanda Sakarya.
Su iner yokuşlardan, hep basamak basamak;
Benimse alın yazım, yokuşlarda susamak.
Her şey akar, su, tarih, yıldız, insan ve fikir;
Oluklar çift; birinden nur akar; birinden kir.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta