Okulumun ilk günüydü.
Heyecanlanmıştım birden
Ökçeli ayakkabılarımla merdivenleri tırmanırken
Pencere kenarında küçücük bir kız çocuğu
Hüzünlü hüzünlü ağlarken
Dayanamamıştım yaklaşmıştım yanına
Birde kafasını bana çevirmişti.
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta