................sonbahar güneşi
vedayı sevmez bu şehirde
o.................her soluk alışta
sadık sevgilidir içinde
en soğuk kış gününde
sırtını daya , elini ver
istersen göz göze gel
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




ne kadar sıcak bir şiir , çok açık ve net bir ifade. içim heyecan doldu birden. özgürlük bazen kendin olmak değil, olman gerekenin yanında olman gerekenin kollarında olmandır. yüreğinize sağlık
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta