Babası Guipette onu en güzel çekicini en yakışıklı keskisi üzerinde zıplatarak yapmıştı ,genç esmer bir ağaçtan
ölen yavrusunun yerini tutmasını bekliyordu ya kukladan
kaçmamalıydı masraftan
Guipette’nin gözü doluydu
Onu en güzel verniğiyle doğurdu
açar açmaz o çakıl taşı gözlerini bizim kukla
şapırdatarak yapraktan dilini başladı konuşmağa
Seni ele sevirem ki...
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir
Devamını Oku
Diyirsen ki, niye?
Ne bilim işte ele!
Seni görende bir hoş olir, ölür ölür ölirem...
Ahşam olir davar, nahır, mal gelir.
Komlar, ahırlar dolir




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta