Babası Guipette onu en güzel çekicini en yakışıklı keskisi üzerinde zıplatarak yapmıştı ,genç esmer bir ağaçtan
ölen yavrusunun yerini tutmasını bekliyordu ya kukladan
kaçmamalıydı masraftan
Guipette’nin gözü doluydu
Onu en güzel verniğiyle doğurdu
açar açmaz o çakıl taşı gözlerini bizim kukla
şapırdatarak yapraktan dilini başladı konuşmağa
Ben sana mecburum bilemezsin
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.
Devamını Oku
Adını mıh gibi aklımda tutuyorum
Büyüdükçe büyüyor gözlerin
Ben sana mecburum bilemezsin
İçimi seninle ısıtıyorum.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta