Karşı kaldırımda kırmızı pamuk eldivenli minik kız çocuğu,
Elleri kelepçeli, bir elinde ağzına bulaştırdığı pamuk şekeri,
Bir elinde ben, gebetto ustanın tahtadan sevimli bebeği,
Güz ortasında yorgun düşmüş güneş, bir olmuş kendisi ve gölgesi,
Başı eğik bükle bükle saçları hüzünlü Eylül rengi,
Siyah-beyaz eski bir duvara yaslamış geleceğini,
iri yeşil gözlerinden damladığında tuzlu deniz,
Merhametsiz karanlık içindeyim
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Devamını Oku
Ne zaman güneş doğacak bilmiyorum
Mavi denizlere mor dağlara karşı
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum
Bildiğim bir şarki var onu söylüyorum




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta