PINARIYIM BEN
Dokunmayın bana hüznüm büyüktür,
Keder ormanının çınarıyım ben,
Derdim katmerleşmiş bölük bölüktür
Elem deryasının pınarıyım ben.
Sen ne dersin gönül; dilin ne söyler,
tozlu bir şemsiye durur
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla
Devamını Oku
çatı katındaki odanın
kuytu bir köşesinde
kumaşındaki eski yağmurların
hüzünlü kokusuyla




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta