Pierrot gibi gözü yaşlı,
Ay üstünde oturan kadın.
Pırlanta olmadı olamaz senin telaşın,
Akşam dedimi hüzünlü bir yağmur olur adın,
Tımarhane koridorları gibi sesli fakat anlamsız hayatın,
Ya! nasip uğruna kaç yolda parçalandın,
Ama işte sen işte adın mücadele sensin kadın.
Çocukluk, o derin ırmak çağrısı
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman
Devamını Oku
O masal dağında ünleyen gazal
Güz ve hasret yüklü akşam bulutu
Güz ve güneş yüklü saman kağnısı
Babamdan duyduğum o mahzun gazel
Ahengiyle dalgalandığım harman




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta