Pierrot gibi gözü yaşlı,
Ay üstünde oturan kadın.
Pırlanta olmadı olamaz senin telaşın,
Akşam dedimi hüzünlü bir yağmur olur adın,
Tımarhane koridorları gibi sesli fakat anlamsız hayatın,
Ya! nasip uğruna kaç yolda parçalandın,
Ama işte sen işte adın mücadele sensin kadın.
Gel; n'olursun, içimde umûdum tükenmeden!
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..
Devamını Oku
Gel; bak bu kahrım beni, mağlûb edip yenmeden!
Gel diyorum, gel artık; son bulsun ızdırâbım!
Gel de yüzler süreyim; kıblegâhım, mihrâbım! ..




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta