Kuruntular üzerine inşa edilir; Phobos!
Bir yıkıntı, içten ve gür!
Yalnız yıllar geçerken,
Yalnızca yıllar geçerken ruhundan,
Koskoca bir yıkkınlık, tek başına!
Phobos!
Bu ismi bir piskopostan çaldım!
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta