Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
şiir harika... sözcükler dansediyor ustaca sanki ipek bir tuvalde...
üstat diyorum yüzlerce kez üstat...
yangını yüreğinde hisseden üstat...
Ey güzel Musa, kavmini durdur…
Kim istemez gülsün diye dudağı,
ve öperken söylesin aşk şarkıları.
Çalıyor eteğimin zilleri, dönüyor
Tuva yanıyor. Hâlâ!
istatiklerinize şöyle bir göz attım da,yaralandım. demek bu antolojide şiirden anlayan kimse yok.yazık, çok yazık...
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta