Pezevenk Şiiri - Baki Ortak

Aklı kir içinde vicdanı küflü
Hakkı yer utanmaz yüzü püsküllü
Doğruya düşman yalana gönüllü
Yalanı bal eyleyip yer Pezevenk

Mazluma kör sağır zalime yandaş
Cüzdanı şişince kalbi bomboş taş
Her devrin adamı dönekçe kalleş
Rüzgâra göre yön verir Pezevenk

Sofrası doludur lokması haram
Fakir görse kaçar düşmandır selam
Diline dolamış din ile kelam
İçten içe küfür eder Pezevenk

Kalbi mühürlüdür sözü paslıdır
Adalet denilen ona yaslıdır
Karanlık düzenin tam da aslıdır
Her çirkefe kucak açar Pezvenk

Hak deyip bağırır haksızlık yapar
Kendi suçunu başkasına yıkar
İftira okunu masuma takar
Sonra da sırıtır güler Pezevenk

Yüzüne bakınca nur sanma sakın
İçi çukur çukur dışı da akın
İnsanlığa dair zerrece yakın
Bir tek menfaate bakar Pezevenk

Gölgesinden korkar aynadan kaçar
Gerçek yüzü ifşa edeni yakar
Üç kuruş için avradın satar
Sonra maske takar gezer Pezevenk

Din tüccarı olmuş pazarı büyük
Ahlak satıp kendi defteri çürük
Kibir dağ gibi aklı arşın eksik
Yüksekten atıp da uçar Pezevenk

Gün olur perde iner saltanat biter
Ne malı kalır elde ne şanı yeter
Hak kapısında dili tutulur titrer
Diz çöker mahşerde suser Pezevenk

Elbet devran döner hesaplar şaşar
Mazlum ahı iner dağları aşar
Bu sözü mühürler Kul Ortak yazar
Hakkın terazisi tartar Pezevenk

KUL ORTAK