Düşüncenin cinnetidir dediler fikrin dik duruşu
ve bu karanlık! O da hayatın yok oluşu!
Okyanuslarla çıkmıyorsa eğer teninin kiri
ve hep sızılarla gömülü ruhun haklı susuşu!
Cinneti destekleyen bir yanı olmalı bu tür sessizliklerin
Tüm gezegenler elbet teker teker çakılacak yeryüzüne
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta