Pes Ettim Şiiri - Sadık Kocabaş

PES ETTİM
Tamam tamam ben pes ettim,
Hiçbir şey bilmiyorum ben.
Dünya malını terk ettim,
Aşk yolunda ölüyorum ben.

Her şeyin en iyisini siz bilin,
Gönül sayfamdan karayı silin.
Bana sadece huzuru verin,
Kendi içime dönüyorum ben.

Rahat bırakın, yormayın beni,
Ateşle sarmayın ruhu bedeni.
Sormayın artık çekip gideni,
Sessizliğe bürünüyorum ben.

Bilgi dedikleri bir ağır yükmüş,
Meğer bildiklerim boynumu bükmüş.
Gönül sarayımın surları çökmüş,
Viraneler içinde kalıyorum ben.

Sizin olsun unvan, şan ile şöhret,
Bana lazım olan sabırla hayret.
Gözümde kalmadı hırs ile gayret,
Eteğimi dünyadan çekiyorum ben.

Sözün bittiği o eşikte durdum,
Nefsimin elinden hesabı sordum.
Sükût deryasında bir vaha kurdum,
Kendi dertlerimi ekiyorum ben.

Akıl ermez oldu feleğin işine,
Bakmadım dünyanın hayal düşüne.
Takılmam kimsenin boş gidişine,
Gerçeği kalbimde buluyorum ben.

Kalemsiz Şair'im, sözüm özümdür,
Ağlayan şu cihan iki gözümdür.
Bundan sonra susmak tek niyazımdır,
Dilsizler dilince biliyorum ben.