Güz yağmurları ve dökülen yalnızlıklar
Ümit olur kalbime belkide bir sızı
Ne desem ne yapsam imkansızlar içinde
Aşk dediğin yar erişilmez olmalı
Yılmadan yıkılmadan mücadele etmeli insan
Denedim olmadı deyip kenara çekilmemeli
Irmaklar azmı çekti sanki hırçın şelalelerden
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta