Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Arana arana yorulacağım
Kendi gözyaşımla boğulacağım
Yakındır taşlara sorulacağım
………… Nerdesin kimlerle düşüp kalkarsın?
………… Nasıl ister Yağmur, seni el sarsın?
Gözlerim yağmursuz, günüm geçmiyor
Mutluluk yelleri bende esmiyor
Biricik şarabı gayrı kesmiyor
………… Hangi yakamozdan yana sarkarsın?
………… Hangi aşık ister yâri el sarsın.
Yılgın Yağmur sensiz nasıl gülecek
Gelmezsen pervanen öldü ölecek
Yokluğun sinemi deldi delecek
………… Ne o sahiller var, nede sen varsın,
………… İstemem sevdiğim seni el sarsın.
hangi seven sevdiğini el sarsın ister ki kutlarım yılgın yağmur hasret dolu ve sitemkar duygu çağlayanı bir şiir okumanın hazzını aldım kutluyorum
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta