“Saraylar kurdum gönül bahtına bir tek Seni tanıdım o esrarengiz tufanlarda
Kabirden topladım sana dargın çiçekleri, kokunu verdim şeyda bülbüllerin feryadına
Sarp dağlarımın eteğinde kızıl goncalar sağır kaldı, seni anlatamadan aldılar ellerimden.
Bir bulut ağladı ardından göklerden haykırışlarla ve bir kez daha tuttu nefesini fezayı kıskandıran pervaneler
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta