PERŞEMBE ŞİİRLERİ

İçimiz yanar bazen, sanırız yine kader,
Nedense hep bizlere, yazılmış elem, keder,
Kim yakar bu ateşi, sormayız bir kez olsun,
Sığınmışız kadere, diyen yok “artık yeter”.

15 Mayıs 2014-Perşembe/ İzmir
..

Kalbe yakın gözlere uzaksa dil
Çok sevildiğinin kıymetini bil
Sevgi göze yakın kalbe uzaksa
Bekleme hiç hemen hafızandan sil

23 agustos perşembe 2012
02:17
..

Cengin en kızgın anı, pazara düşmüş her can,
Herkes kendini kollar, kızıl kıyamet meydan.
Gürze, kılıca, oka, siper etmiş bağrını,
Yiğidinin kolunda, delik deşik bir kalkan.

27 Şubat 1997- Perşembe / İzmir
..

Ramazanın bereketi damadın iftar yemeği;
Buseyle oruç açanın ünlendi düğün derneği;
Şekerleme şakasına misal olur mu dersiniz? !
Gelinliğin eteğinde uyuyan sokak köpeği...


YUSUF BİLGE
..

Sen o değilsin artık, bende de ben kalmadı,
Ağardı gitti saçlar, tenlerde ten kalmadı.
Sorduğun sevdan ise, hala durur kalbimde,
Ne var ki geçti yıllar, aşka zaman kalmadı.

19 Temmuz 1990-Perşembe / Konya
..

En kara gece bugün, sen farkında değilsin,
Işığı sönen benim çünkü yarına elsin.
Bil ki hiç doğmayacak ufkumda güneş artık,
Zindana mahkûm olan, sabahı nerden bilsin?

7 Aralık 1989-Perşembe / Ödemiş
..

Seven kör, sağır olur; gönlü de birazcık saf,
Bunca yıl inanmışız, yalanlara ne tuhaf.
Ben anladım yüreğim, söylemesi zor ama;
Yedeğe düşmüşüz biz, çoktan beri maalesef.

6 Ekim 1988-Perşembe/Ankara
..

Takat kalmadı artık peşinden koşturmaya,
Sen kanatlı bir peri, ben peşinde kul yaya.
Yoruldum pes eyledim, git yolun açık olsun,
Ulaşmam mümkün değil, seninle o dünyaya.

12 Ocak 1989-Perşembe/Ankara
..

Ne beklersin ey tabip, vur neşteri yarama,
Lokman olsan çarem yok, ilaç merhem arama
Arada bul gönlümü, koparıp at içimden,
Yoksa bu karasevdam dönüşecek vereme…

25 Nisan 1991- Perşembe / Konya
..

Sen değilsin o artık, hayalini kurduğum.
Maziye dalıp dalıp, dört bir yanda gördüğüm
Değişmiş çok değişmiş, bir başkası olmuşsun,
Düşlerimde yaşıyor, artık gönül verdiğim.

9 Ağustos 1990-Perşembe/ Ödemiş
..

Oturdum akşam vakti, şöyle körfeze doğru,
Aklımda yer eylemiş, yine o aynı soru…
Martılar neyin olur? Gece gündüz peşinde,
Söyle biz de bilelim, Dokuz Eylül Vapuru.

17 Nisan 2008-Perşembe / İzmir
..

Yıllar yılı ağladık yeter bu kadar gönül,
Söyle figan etmesin, gül için hala bülbül.
Biz onu dalda sevip, incitmekten korkarken,
O bir vazo ararmış, gitmeye çeşm-i bülbül.

31 Ocak 1991-Perşembe/Bilecik
..

Anlamıyorum sanma artık sende bir hal var,
Bakışların değişti, sakın eyleme inkâr
Belli benden geçtiğin, uzaktan bir el için,
Git gurbet yurdun olsun, artık sonsuza kadar.

5 Ocak 1989-Perşembe /Ankara
..

Yiğit rağbetten düştü, her yer namertle dolu,
Kötüye dur diyenin, kesildi eli kolu,
Dirilip mezarından şöyle bir dolaşsaydın,
Çok geçmeden kahrından, ölürdün be Köroğlu.

17 Mart 2005-Perşembe / İzmir
..

Bu gönül kırık dökük, iflâh olmaz bir daha,
Çok ahımı aldın sen, girdin türlü günaha.
Dönüp bir gün geriye, af dilesen nafile,
Seni havale ettim, bundan böyle Allah’a...

27 Nisan 1989-Perşembe / Ankara
..

Her şey gönlünce olsun, karagülüm hoşçakal...
Bu mevsim böyle geçti, dönüşe yok ihtimal.
Bir sonraki baharın, neşesi yeni neslin,
Geçti sevda çağımız, boşuna kurma hayal.

21 Temmuz 1988 - Perşembe / Ödemiş
..

Bir okyanus misali uçsuz bucaksız derin,
Baktıkça dalıyorum pek hülyalı gözlerin.
Gönlümü tutsak ettin, ilk gördüğümden beri,
Her kahrına amenna, artık senin esirin.

1 Kasım 1986 – Perşembe / Ankara
..

El insaf be sevgili, yetmez mi bunca çile,
Daha ne kadar zulüm edeceksin bu kula,
Tanrı böyle emretmiş, aşığın ben olmuşum,
Her cefana katlandım, katlanıyorum hala…

7 Nisan 1988-Perşembe/Ankara
..

Zıt renkler izdüşümü, resmin arap diyası;
Belki tersten okursak, aşktır, nefret boyası;
Zekatından vazgeçtim, sadaka sayılır mı,
Gıranit bir çehrenin tebessüm vardiyası? ..


YUSUF BİLGE
..

Gözlerin bin bir yeşil, saçların altın sarı,
Dalıp sessiz sedasız, gördüm iki baharı.
Önce çiçekler açtı, papatyalar, laleler...
Sonra soldular bir bir, döküldü yaprakları.

7 Mayıs 1987 - Perşembe / Ankara
..