(Bu şiirim arkadaşım Nafizçelebinin hissiyatını yansıtmaktadır)
Tek şiarın insanlıktı dünyada
Senden başka yar diyemem ben yada
Ah ederim gelemazsin fferyada
Gönül gitti gönlüm oldu perişan
fezayı bağlayarak yorgun kanatlarına
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Devamını Oku
bir güvercin uçurup kıtalar arasından
çağırdın beni
geçerek birer birer sürgün kanyonlarını
derbeder koşup geldim ışıldayan tahtına
yarım koyup bir bardak kurşun rengi çayımı
Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta