PERİŞAN
Namertler çoğaldı dünyada canlar perişan
Sığmaz bendine insan gördüğü zaman
İnsanlığı bilip soysuzda geçildiği zaman
Susar sazım susar teller perişan
Kerbelada bu yana insanlık dertli
Ne ağlamak deva ne gülmek nede göz yaşı
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta