Peri Kızı Masalı 3 Şiiri - Yılmaz Örmeci

Bir huzur akşamıydı herkes sessiz ve sakin
Hiçbir şey sivri değil, her şey sanki yuvarlak
Çiçeklerin kokusu gelir amma ve lakin
Renkler hep göz alıcı, ışıklar daha parlak
…
Anladım ki bir kutsal geceye erdik yine
Sanki melekler gökten saf saf iniyorlardı
Hayırlı olsun dedim bütün dünya, aleme
Nurdan varlıklar hepsi dua ediyorlardı.
…
El açıp dua ettim hastalar şifa bulsun
Ayrılanlar kavuşsun, mutluluk geri gelsin
Borçlular eda bulsun, dertliler deva bulsun
İzzet ve ikram ile nefisleri körelsin.
…
Tam duamı bitirmiş ellerimi yüzüme
Sürmüştüm ki bir parlak ışık gördüm kapıda
Anladım ki O geldi, açtım peri kızına
Kapıyı yavaş yavaş, aydınlandı loş oda.
…
Yanında biri daha vardı, elinde çiçek
Bir anlam veremedim sordum hemen bu kimdir?
Pek yakışıklı idi, dalyan gibi, gözü pek
Teselli tanıştırdı işte bu sevgilimdir.
…
Bir sarı, bir de beyaz ışık vardı odamda
Ne kadar yakışmıştı yan yana durduğunda
Gözlerim kamaşmıştı donup kaldım bir anda
Sohbet başladı gece yarısı olduğunda.
…
Tam yüz on yaşındaymış, çocukluk aşkı imiş
Elli beş yıl birlikte yaşamış Teselli’yle
Sonra savaşa gitmiş, çok kahraman biriymiş
Uzun süre gelmemiş, dönememiş geriye.
…
Teselli umudunu kaybetmeden beklemiş
Bir haber alamamış uzun yıllar boyunca
Sevgiliye aşkını yüreğinde saklamış
Bilmiyorum demişler gelenlere sorunca.
…
Tam elli beş yıl sonra çıkıp gelmiş Buhara
Orduyla muzaffer bir komutan edasıyla
Gizlice görüşmüşler Teselli’yle bir ara
Tanıştırmış Teselli annesi, babasıyla.
…
(Devam edecek)

Ankara, 21.06.2017