Ulu heybetini sislerinden almış dağları aşan, sırra kadem basan duvarlarım
Geceden kara rengini, ruhumun ücra köşelerinden çalmış perdelerim
Üzerindeki buhranlı kokunun, kusmuş lekelerin sebebi
İliklerime dahi doğmuş acılarım ve kederim mi
Müjganımdaki sel, çehremi okşar geçer
Sinemdeki kabartı deprem olur
Azgın fırtınaları, engin dalgaları esir eder
Ben bu gurbet ile düştüm düşeli,
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,
Devamını Oku
Her gün biraz daha süzülmekteyim.
Her gece, içinde mermer döşeli,
Bir soğuk yatakta büzülmekteyim.
Böylece bir lâhza kaldığım zaman,
Geceyi koynuma aldığım zaman,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta