Ulu heybetini sislerinden almış dağları aşan, sırra kadem basan duvarlarım
Geceden kara rengini, ruhumun ücra köşelerinden çalmış perdelerim
Üzerindeki buhranlı kokunun, kusmuş lekelerin sebebi
İliklerime dahi doğmuş acılarım ve kederim mi
Müjganımdaki sel, çehremi okşar geçer
Sinemdeki kabartı deprem olur
Azgın fırtınaları, engin dalgaları esir eder
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta