Zaman avuçlarımdan kayan bir kum tanesi
Kulaklarımda çınlar hayatın son bestesi
Ne bir hazırlık vardır ne bir haber ne eser
Ölüm kapıyı çalan ani misafir meğer.
Bir nefeslikmiş meşhur olan dünya sahnesi
Söndü bütün ışıklar kesildi aktör sesi
Şimdi soğuk sessizlik kaplar bütün odayı
Geride bıraktım mal mülk ile bu sevdayı.
Spontane bir veda bu hem plansız hem derin
Toprak altı sığınağın en sakin olan yerin
Gözlerim kapanırken dünyaya son bir defa
Anladım ki ölüm hem son hem sonsuz bir şifa.
ENGİN TOPKAN (19.07.2026)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 19.07.2026 08:08:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
