Zaman, avuçlarımdan kayan bir kum tanesi,
Kulaklarımda çınlar hayatın son bestesi.
Ne bir hazırlık var, ne de bir haber,
Ölüm, kapıyı çalan ani bir misafirmiş meğer.
Bir nefeslikmiş meşhur dünya sahnesi,
Söndü ışıklar, kesildi aktörün sesi.
Şimdi soğuk bir sessizlik kaplar odayı,
Bıraktım geride malı, mülkü, sevdayı.
Spontane bir veda bu hem plansız hem derin
Toprak altı sığınağın en sakin olan yerin
Gözlerim kapanırken dünyaya son bir defa
Anladım ki ölüm hem son hem sonsuz bir şifa.
ENGİN TOPKAN (19.07.2026)
Engin TopkanKayıt Tarihi : 19.07.2026 08:08:00
© Bu şiirin her türlü telif hakkı şairin kendisine ve / veya temsilcilerine aittir.
