Çok ülkenin……
Perdeleri demirden
Bizimkisi tülden
Bazıları kaldırmış
Perdeleri yüzünden.
DEDE İRFAN ÇELİK
Kaf önce hafif hafif düşüyorsun sonra
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda
Devamını Oku
kızıl kızıl dağılıyorsun elimde kalıyor iki nokta
atıp kırmızı bir gül kalbimin tam ortasına
kaçıyorsun mevsimlerden mevsimlere
tahtı çalınmış bir padişahım oysa
kayboluşunu arayan hesapsız yolculuklarda




Utancı ya da bir ayıbı, bir mahremi örtmüyorsa o perde, neden yapıldığı önemini kaybeder...
Galiba 'bizim perdeden', olur... Ha var, ha yok..
Güzelsin şiir... Kutlarım Öğretmenim..
Şeffaflık en güzeli... Ne demirden ne tül gerekli ...
Anlamlı ve çok güzeldi şiir...
Sizin kaleminizin bu keskinliğini seviyorum...
Saygılarımla...
çok çok çok anlamlıydı
medyanın duyarlılığını düşününce bu sıralar bizim tül perdenin üzerine bir kaç kat siyah örtü ve pencereleri de çelik zırhlarla kaplanmış gibi.. şeffaflığı yalnızca sahtekarlıkta kullanıyoruz.. tabi bu kadar şeffaf olunca, suç olmaktan çıkıyor..
kutlarım hocam.. teşekkürler şiire.. saygılarımla..
Çok güzel bir şiir.Kutlarım.Saygılar.
Demir perdeler kalkıyor/kaldırıla biliyor ancak tüllerde demirleştirilmeye çabalanıyor her nedense? Ah şu masklar bir düşüverse o yüzsüzlerin yüzleri görünse... Kutluyorum İrfan Bey Saygılarla...++
Her türlü eskimişliğe karşı direnen insanlarla buluşacak bu evren...Sevda için,aşk için,elbette umut var,elbette yürüyoruz...Saygılar sayın şair...
bunu insan açısından düşündüğümüzde, maskeleriyle, kendi halleriyle ve bambaşka birisi olmuş halleriyle görüyoruz onları.. ama ar duygusu olarak düşündüğümüzde bu perdenin yırtılması an meselesi der gibiydi.. kutlarım hocam.. saygılar size..
Bu şiir ile ilgili 8 tane yorum bulunmakta