şehrin kepaze çocukları
köşe başlarında
aç açık değil sarhoş
ey yasaklı yollara bekçi, sustur ağzında büyüyen düdüğü
kâr etmedi hiç
bir el gerek, az evvel yıkanmış
bir de el’e yürek
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Duyarlı yüreğinize sağlık. Toplumsal yaradır konu ettiginiz. Tebrikler.
Beğeniyle okudum
eyvallah...
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta