Ey öz beninde otur(a)mayan post-modern meçhûl!
Rüzgarlara isyanı bırak da yelkenleri aç!
Karanlığa da söz söyleme, kalk bir mum yak!
Her şey sendedir, seninledir.
Seni arayan sen, neredesin?
Ben senin en çok sesini sevdim
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim
Devamını Oku
Buğulu çoğu zaman, taze bir ekmek gibi
Önce aşka çağıran, sonra dinlendiren
Bana her zaman dost, her zaman sevgili
Ben senin en çok ellerini sevdim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta