Penceren bir dağa bakmalı senin
Ama öyle sıra dağlara falan değil
Gençliğinde yalnızlığa dayanamadığı için
Sinirinden patlayan, patladıkça yükselen bir dağa
Tek arkadaşı tepesindeki bulut olan
Arada zirveye inerek hal hatır soran
Eteğinde yemyeşil ağaçlar
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta