Her gece aynı pencere önünde elimde sigara
Aklımda senin güzelliğin varken
Sabahı beklemek, güneşin doğmasını beklemek nasıldır
Bilirmisin?
Güneşin doğuşuyla umutların yeşerecek gibidir sanki
Tan ağarmadan;
Gecenin son karanlığı çöküp sigaram bitince
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta