Konuşamam bazen,
Yüreğim titrer, nefesim kesilir..
İnsanları seyrederim akşamın doğuşunda..
Pencerem de sokağımın ışığı, odama doluşur..
Yaprağı kımıldatan bir rüzgarla,gözlerimle uyurum..
Dalar giderim sarılışlarına..
Sesi kısılan sokağımın karşısında..
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta