Zaman su gibi akıp gitmişti,
yaslı ihtiyarın gözlerinin önünden
Tozlu raflardan çıkardığı siyah-beyaz
fotoğraflarda arıyordu,
çocukluğunun rengarenk yılların
Sonbahar ağaçları gibi birer birer
döküyordu ucu kırık yapraklarını
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta