Bir pencere önü yalnızlığı bu, anlatayım dinlersen, anlatayım anlayabilirsen.!
buğulanmış camlar, perdeler sonuna kadar açık. gözlerimde cemâlin bir serap gibi ap açık.
öyle bir bekleyiş ki bu nefesim daralıyor,
sonra penceremi açıyorum, bir nefes sen umuduyla, ayaklarıma damla damla yağmur dökülüyor. ve sonra üşüyorum. kapatıyorum penceremi ve yine nefesim daralıyor boğuluyorum..
Yoklama defterinden tanımadım sizi,
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda
Devamını Oku
Benim haylaz çocuklarım
Sınıfın en devamsızını
Bir sinema dönüşü tanıdım
Koltuğunda satılmamış gazeteler
Dumanlı bir salonda




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta