Pencere kenarı bir hayat yaşıyorum gönlümce..
İzliyorum hayatı suskun suskun..
Yalnız, ıssız, sessiz.. Ve kimsesiz..
Yalnızlığın en koyu, en acı ve en sevda halini yaşıyorum..
Batıyorum özlemin en dibine.
Zifiri karanlığın canımı acıtması da cabası işte..
Özlem de var tabi.
Sevgilim, bir günün ortası şimdi
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,
Devamını Oku
Taşıtlar hızla gelip geçiyor, her yer kalabalık,
Ben seni düşünüyorum bir bodrum kahvesinde
Uzat bana uzat ellerini
İzinli askerler görüyorum, kırıtarak yürüyen işçi kızlar
İstanbul her günkü yaşantısı içinde, uğultulu,




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta