Seni gördüğüm an intihara en yakın andı.
Seni sevmek intihardı zaten
Çölde susuz kaldığım halde ölümü bekleyemedim.
İp ya beni taşımaz rezil olurum korkusu yaşadım.
Tabancam yoktu.
Tren rayları mahalleme uzaktı
Yüksekten korkardım.
Sırtımda, taşınmaz yükü göklerin;
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?
Devamını Oku
Herkes koşar, zıplar, ben yürüyemem!
İsterseniz hayat aşını verin;
Sayılı nimetler bal olsa yemem!
Ey akıl, nasıl delinmez küfen?




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta