Manzarayı çizdim,
Yüreğimden kopan renklerin cümbüşüyle.
Nefesim çarparken kendime,
Görünen görünmez oldu.
Sildim buğulanan yüzümü, terli ellerimle.
Gördüm beni manzaranın içinde.
Renkli bir iz kalmıştı yüreğimin derinlerinde…
ilk baxışda vuruldum,
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş
Devamını Oku
gözlerine baxanda men
başın eyib utananda
utanışına vuruldum men
bezen asta bezen yavaş




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta