Ve bana ait bir pencerem vardı bu dünyada,
Bir yüzsüzlüğü uçurumlarıma açılan
Bir sürgüsü umutlarıma sonuna kadar örtülen.
Buğusunu yazlara saklayan, baharlardan kışlardan çalınmış.
Küs canımı ruhuma dokuyan pencerem,
Topraksız bedenim, camlarını lekelerken... Ve beni ben gibi gösteren bir pencerem vardı bu dünyada...
Dışardan perdelerin ardını gösteren,
Sen Deniz Feneri
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları
Devamını Oku
Hüzünlü bir kış günü başladı yolculuğun
Çocukluğun yıkık kentlerde
Ve kesme kaya caddeli ahşap evlerde geçti.
Okuma yazmayı öğrendiğin
Gazetelerdeki terör sayfaları




her gölgenin üstünde kaç suret var?
Acı,
irade ile dans eden ruhun frekansı!
Bu yüzden
her pencere başında
bir kartpostal gibi dururuz...
Kutlarım değerli şiirinizi ve yazan yüreğinizi Okan bey.
Sevgi ve saygılarımı sunuyorum
Duyarlılığınız çok mutlu etti. Çok teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 2 tane yorum bulunmakta