Ve bana ait bir pencerem vardı bu dünyada,
Bir yüzsüzlüğü uçurumlarıma açılan
Bir sürgüsü umutlarıma sonuna kadar örtülen.
Buğusunu yazlara saklayan, baharlardan kışlardan çalınmış.
Küs canımı ruhuma dokuyan pencerem,
Topraksız bedenim, camlarını lekelerken... Ve beni ben gibi gösteren bir pencerem vardı bu dünyada...
Dışardan perdelerin ardını gösteren,
Yollarımız burada ayrılıyor,
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.
Devamını Oku
Artık birbirimize iki yabancıyız.
Her ne kadar acı olsa, ne kadar güç olsa
Her şeyi evet, her şeyi unutmalıyız.
Her kederin tesellisi bulunur, üzülme.




her gölgenin üstünde kaç suret var?
Acı,
irade ile dans eden ruhun frekansı!
Bu yüzden
her pencere başında
bir kartpostal gibi dururuz...
Kutlarım değerli şiirinizi ve yazan yüreğinizi Okan bey.
Sevgi ve saygılarımı sunuyorum
Duyarlılığınız çok mutlu etti. Çok teşekkürler
Ve gönül Tanrısına der ki:
- Pervam yok verdiğin elemden;
Her mihnet kabulüm, yeter ki
Gün eksilmesin penceremden!
Duyarlılığınız çok mutlu etti. Çok teşekkürler
Bu şiir ile ilgili 3 tane yorum bulunmakta