uyandığım odaya çevirdim yüzümü
başkasında epriyen ben
sevdiklerimin sahnesinden trajediler çalıp
korkuluğuma güvendim
çıkıp unutmak istedim
anımsamanın üstüne inşa edilebilir şeyler için
Hayatta ben en çok babamı sevdim
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim
Devamını Oku
Karaçalılar gibi yardan bitme bir çocuk
Çarpık bacaklarıyla -ha düştü, ha düşecek-
Nasıl koşarsa ardından bir devin
O çapkın babamı ben öyle sevdim




''düşünsene
seninle aynı yüzyılı işgal ettik boş yere''
.....
İyi şiirin son vuruşu da çok iyi oluyor.
Bu şiir ile ilgili 1 tane yorum bulunmakta