Pencerenden neresinden bakarsam bakayım,
Şu cennet kuşlarını her sabah şakıtırsın.
Mümkün mü Sen'den başkası şakıtabilsin.
Ey İbrahim...
Madem bir sabah olsun gözyaşlarını akıt...
Penceremden neresinden bakarsam bakayım...
...
Tüm umutsuzluklara rağmen gülmeyi unutmadım.
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim
Devamını Oku
Yaşamayı öğrendim hayatta, ayakta kalmayı.
İnsanları öğrendim, yüzlerinde maske.
Savaşmayı öğrendim, yenmeyi dövüşmeden.
Gözpınarlarım yaşla dolsa da bunları saklamayı öğrendim




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta