(Allah’ı çok seven dostların vefatı üzerine)
Kırmızı bir gül düşünce dalından bahçelere,
Hüzün basar ardı sıra bülbüllerin gönlüne,
Taneler veren de bu topraktır, oysa bülbüle,
Ferman dinletmek ne mümkün bülbüllerin kalbine.
Beni kör kuyularda merdivensiz bıraktın,
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.
Devamını Oku
Denizler ortasında bak yelkensiz bıraktın,
Öylesine yıktın ki bütün inançlarımı;
Beni bensiz bıraktın; beni sensiz bıraktın.




Bu şiir ile ilgili 0 tane yorum bulunmakta